عفونت گوش میانی چیست؟
عفونت گوش میانی ایجاد التهاب و تجمع میکروب و ترشحات در فضای پشت پرده گوش است که معمولا بعد از سرماخوردگی یا عفونتهای تنفسی رخ میدهد و باعث گوشدرد، احساس پری گوش و گاهی کاهش شنوایی میشود. عفونت گوش میانی زمانی اتفاق میافتد که فضای پشت پرده گوش، گوش میانی، به دلیل ورود باکتری یا ویروس دچار التهاب و تجمع مایع شود. این فضا از طریق لولهای به نام شیپور استاش به حلق وصل است و وظیفه آن تنظیم فشار و تخلیه ترشحات است.
هنگام سرماخوردگی، آنفلوآنزا یا آلرژی، این لوله بسته میشود و ترشحات در گوش میانی باقی میمانند. همین تجمع مایع باعث درد، احساس فشار، کاهش شنوایی موقت و در کودکان گاهی تب و بیقراری میشود. در صورت درمان بهموقع معمولا عفونت گوش بدون عارضه بهبود پیدا میکند.
علائم عفونت گوش میانی در بزرگسالان
عفونت گوش میانی در بزرگسالان میتواند مشکلاتی مانند درد گوش، کاهش شنوایی و احساس فشار در گوش ایجاد کند. این عفونتها معمولا ناشی از انتشار باکتری یا ویروسها از مجاری تنفسی فوقانی به گوش میانی هستند. عفونت گوش میانی در بزرگسالان در اثر اختلال در تعادل و عملکرد دستگاه بینایی و حرکتی گوش میانی باعث سرگیجه و حالت تهوع میشود. سرگیجه معمولا با درمان عفونت گوش میانی بهبود مییابد. در مواردی که سرگیجه مداوم باشد، لازم است بررسیهای بیشتری برای تشخیص علت انجام شود.
علائم عفونت گوش میانی در کودکان
عفونت گوش میانی در کودکان معمولا با درد شدید گوش، ترشح گوش، تب، کاهش شنوایی، گریه مداوم و بیقراری کودک همراه است که از جمله نشانه عفونت گوش میانی در کودکان هستند. در صورت نبود درمان مناسب، عفونت گوش میانی در کودکان میتواند به پارگی پرده گوش، عفونت مغزی، کری دائمی و حتی مرگ منجر شود.
راه های درمان عفونت گوش میانی
یکی از سوالات مهم بیماران این است که برای درمان عفونت گوش میانی چه باید کرد؟ در بسیاری از موارد خفیف، مخصوصا در کودکان بزرگتر و بزرگسالان، استراحت، مایعات، مسکن و تببر کافی است و بدن عفونت ویروسی را کنترل میکند. اگر شواهد عفونت باکتریال، تب بالا یا درد شدید وجود داشتهباشد، پزشک آنتیبیوتیک تجویز میکند. گاهی در موارد مزمن یا مایع پایدار، گذاشتن لوله تهویه (گوشگیر) یا سایر اقدامات تخصصی لازم میشود. درمان باید کاملا طبق نظر پزشک باشد.
راههای درمان عفونت گوش میانی شامل این موارد میشوند:
درمان دارویی با آنتیبیوتیکهای خوراکی، مسکن و تب بر، تخلیه مایع گوش میانی در صورت تجمع زیاد مایع داخل گوش، لولهگذاری گوش میانی
عوارض عفونت گوش میانی
اگر عفونت بهموقع تشخیص و درمان نشود، عوارض عفونت گوش میانی میتواند شامل پارگی پرده گوش، باقی ماندن مایع و کاهش شنوایی موقت یا طولانیمدت باشد. در کودکان، این کاهش شنوایی ممکن است روی رشد گفتار و یادگیری تاثیر بگذارد.از خطرات عفونت گوش میانی در موارد شدیدتر، گسترش عفونت به استخوان اطراف گوش (ماستوئیدیت)، ایجاد عفونت مزمن یا در موارد نادر، درگیری پردههای مغز (مننژیت) میتوان نام برد. این عوارض نادر هستند اما اهمیت درمان درست را نشان میدهند.
عفونت گوش میانی میتواند عوارض جدی و خطرناکی ایجاد کند. برخی از عوارض مهم آن عبارتند از:
کاهش شنوایی موقت یا دائمی
پرفوراسیون (پارگی) پرده گوش
عفونت استخوان پشت گوش
مننژیت یا سایر عوارض داخلجمجمهای